top of page

Η Ιστορία μας

Παρελθόν, παρόν και μέλλον μιας από τις ιστορικότερες ταβέρνες της Αττικής

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Σπυρίδωνα κατασκευάστηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα, για τον εκκλησιασμό των παραθεριστών τους θερινούς μήνες. Στον προαύλιο χώρο πάνω στο κύμα υπήρχε επίσης ένας οικίσκος για την εξυπηρέτηση των αναγκών του ναού.


Σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο υπήρξε και η πρώτη μόνιμη εργασία του ανήλικου τότε
Νικολάκη, όπου ως γκαρσονάκι ξεκίνησε από 15 χρόνων, μέχρις ότου το 1929 να αναλάβει ο ίδιος το κατάστημα και να το εξελίξει σε μια από τις ιστορικότερες ταβέρνες της Αττικής.


Ο Νικόλαος Γέγος έδεσε την ζωή του με αυτό το κατάστημα και με την βοήθεια του
αδερφού του και της γυναίκας του, ανέλαβε το χρέος να εξυπηρετεί την ολιγάριθμη τοπική κοινωνία όλον τον χρόνο με πρώτες ύλες, τηλέφωνο και είδη πρώτης ανάγκης, ενώ το κατάστημα μετετράπη σε στέκι εφοπλιστών και διασήμων τους θερινούς μήνες.
Διατήρησε την παράδοση κρατώντας το κατάστημα ανοιχτό όλες τις ημέρες του χρόνου, με εξαίρεση τους 6 μήνες που εκλήθη να υπηρετήσει την πατρίδα, το 1940, μέχρις ότου
επέστρεψε αγνώριστος ένα μήνα μετά την κατάρρευση του μετώπου τον Μάιο του '41.


Σαν ενθύμιο του γάμου του το 1931, φύτεψε με την γυναίκα του, Μαρία Χ. Στάθη, ένα
πευκάκι στην αυλή του καταστήματος, το οποίο έμελλε να διατηρήσει περισσότερες μνήμες. Αυτό διότι το 1941 η κορυφή του σε πλήρη ανάπτυξη απετέλεσε
στόχο σκοποβολής Γερμανών στρατιωτών με πολυβόλο από την ΒΔ είσοδο. Το κόψιμο της κορυφής διέκοψε απότομα την ανέλιξη του πεύκου όχι όμως και την εξέλιξη του.


Ανά τις 10ετίες, σε αυτό το πεύκο σερβιρίστηκαν πρωθυπουργοί όπως ο Ε. Βενιζέλος (1932), Α. Κορυζής, Ι. Μεταξάς, Γ. Παπανδρέου, Κ. Καραμανλής, Κ. Μητσοτάκης, Α. Σαμαράς κ. α, εφοπλιστές (Α. Ωνάσης, Γουλανδρής) και άλλοι τόσοι διάσημοι όπως ο Σεφέρης, Ελύτης, Ξυλούρης, Μ. Θεοδωράκης, κ.α. Μάλιστα Ο Κ. Καραμανλής κτυπώντας τον Ν. Γέγο στην πλάτη συνήθιζε να λέει "Γέγο είσαι ο πρωτεργάτης του Πόρτο Ράφτη".


Κουβαλώντας το βαρύ χρέος της ιστορίας του καταστήματος και της οικογένειας τα παιδιά, Παναγιώτα και Αναστάσιος Ν. Γέγου συνέχισαν να εξυπηρετούν τον κόσμο με σεβασμό και με τις καλύτερες πρώτες ύλες από τα εύφορα εδάφη της Βραυρώνας και των τοπικών αλιέων.


Οδεύοντας προς το ορόσημο των 100 ετών, αυτό θα παραμείνει και το όραμα της τρίτης
γενιάς. Στον Άγιο Σπυρίδωνα θα αγωνιζόμαστε να διατηρήσουμε την ιστορία μας, την
παράδοση και τον χαρακτήρα μας, παράγοντας οι ίδιοι το κρασί μας, παλαιώνοντας την
τσικουδιά μας, παράγοντας το δικό μας ελαιόλαδο και παρασκευάζοντας οι ίδιοι τις
καλύτερες πρώτες ύλες του τόπου μας.

bottom of page